archief
evameijer.nl

 

 

20 april

Helaas 

 

 

19 april

Er zijn 

Er zijn zeeslakken die zichzelf onthoofden, salamanders die hun staart loslaten, kwallen die teruggaan naar het embryostadium en opnieuw uitgroeien tot een mooie volwassen kwal, er zijn mensen die kunstharten krijgen of nieren van een ander, talloze wezens die onderbenen missen, bij wie er zwarte gaten in de hersenen ontstaan of die zich redden zonder richtingsgevoel, sommigen zijn stil of blind of gewoon altijd moe, en ik hoorde ook een keer van iemand die helemaal alleen was. 

 

 

18 april

Nieuws uit de natuur

In het Krugerpark vertrapte een groep olifanten een stroper.  

 

 

17 april

Muis 

De muizen waren jarig dus ik kleide een muis voor ze, het interesseerde ze niet. Maar ze kregen natuurlijk ook nootjes en andere lekkere dingen. 

 

 

17 april

Plekje

Er is een plekje op de vensterbank waar spinnen graag sterven. 

 

 

16 april

Koekjes voor de honden 

Ik bakte koekjes voor de honden. Met meel, banaan, pindakaas en gebroken lijnzaad. Meng het tot er een deegje is, bak het tot het goed is (niet meer plakkerig). Ze vinden het heerlijk en voor jezelf is het ook lekker.

 

 

15 april

De bomen deden een toneelstuk 

 

 

14 april

Knack

Er staat een lang interview in Knack over Vuurduin. Je kunt het hier lezen als je je registreert (de kop geeft de inhoud niet goed weer, het gaat niet over dieren). 

 

 

14 april

Buren 

Toen de honden en ik net verhuisd waren kwamen we op de wandeling onze oude buren uit de Pijp tegen. Zij waren met hun honden een paar jaar eerder al hierheen verhuisd. Het heeft iets heel vertrouwds om dezelfde gesprekjes te herhalen, vooral over dat de honden oud zijn maar nog goed meelopen, en de honden zijn er allemaal nog, dat is ook mooi. 

 

 

13 april

Zorg voor de kinderen 

De column in Trouw gaat vandaag over wachtlijsten in de jeugdzorg, kinderisme en een zwarte hond met krullen. 

 

 

12 april

Een goed gesprek 

 

 

11 april

Ik ben alleen met de taal want jij zwijgt 

Op de website van de NPO zag ik Rijsen&Rooxman, DeDikkeMuiz&Sjors, een theatervoorstelling van Adelheid Roosen, Lineke Rijxman, Titus Muizelaar en George Groot over liefde en relaties. Ik vond het erg mooi. De registratie is via deze link terug te kijken.

 

 

10 april

Even voor de goede orde 

 

 

9 april

Autoriteit 

Op een dag word je wakker en ben je een autoriteit op een bepaald gebied. Ze bellen je de hele tijd. Ze willen niet alleen met je praten maar je ook fotograferen. Allemaal ongeveer op dezelfde plek. Blijkbaar associëren ze die met je. Om een autoriteit te blijven moet je eigenlijk veel boeken lezen. Maar daar heb je nu geen tijd meer voor.
Op straat lachen de meisjes naar je. De oudjes nemen hun hoed af.  

 

 

8 april

Getting curious 

Ik was te gast in de podcast van Jonathan Van Ness en dat gesprek kunnen jullie nu beluisteren. En wel hier. Het gaat over dierentalen en taal.    

 

 

7 april

Het een of het ander 

Tegen de man van de fietsenstalling: bent u vierentwintig uur per dag open?
Ja, alleen van halftwee tot vijf uur zijn we eventjes dicht. 

Man op straat. Sorry!
Waarvoor?
Ik dacht dat je een vriendin van me was. Daarom zwaaide ik zo.
Ik zag het niet. Ik loop in gedachten. Maar laten we even zwaaien.
(We zwaaien.) 

In de metro spreekt iemand Rokin uit als Rocking.  

 

 

6 april

En ook in Trouw

Een filosoof in een rood pak

 

 

5 april

Dit is beter II 

 

 

4 april

Misschien bestaan we alleen echt in de ogen van de dieren. 

 

 

3 april

April is ook de Maand van de Waarheid

Zie bijvoorbeeld dit

 

 

2 april

Zonder kritisch denken krijg je totalitarisme, Shell en de VVD. En megastallen. 

Vandaag staat er een interview met mij in NRC Handelsblad, over denken en schrijven over een wereld die vergaat.

 

 

1 april

Politics, Animals, and Technology 

Ook dit jaar organiseer ik weer een MANCEPT Panel met Angie Pepper en Josh Millburn (september, online). Ditmaal over dieren, politiek en technologie. Hier

 

 

31 maart

Seks in de put 

Er zijn alweer talloze koppels naar de vijver geholpen.

 

 

30 maart

Ook in Trouw

Over de verkiezingen en wat we er tegenover kunnen stellen.  

 

 

29 maart

Nederland moet de terugtrekking van Turkije uit de Istanbul Conventie veroordelen

Turkije stapte onlangs uit de Istanbul Conventie, een verdrag dat geweld tegen vrouwen en lhbti-ers bestrijdt. Samen met een aantal andere schrijvers ondertekende ik een brandbrief aan het Nederlandse demissionaire kabinet waarin we oproepen dat te veroordelen. Lees hem hier of in de Volkskrant.

 

 

28 maart

De weer-wolf 

De lezing die ik gaf op de Woordnacht in Rotterdam is als boekje verkrijgbaar voor maar vier euro. Hier

 

 

27 maart

Dit is beter 

 

 

27 maart

Film 

Gisteren ging ik voor het eerst in lange tijd met de trein. Aan de overkant van het perron stopte een andere trein en daar kwam een stroom mensen uit. Een stroom mensen! Allemaal anders, allemaal met een ander gezicht. Het leek wel een film.

 

 

26 maart

Er kwaakte een kikker in mijn handen.   

 

 

25 maart

Jane 

 

 

24 maart

Thea 

 

 

23 maart

Wat 

Ik ben al een tijdje geïnteresseerd in Margaret Cavendish, schrijver en filosoof uit de 17e eeuw die onder andere The Blazing World schreef, een feministische utopie. Net vond ik een gedicht van haar over een haas, Wat, die wordt gedood door jagers

 

 

22 maart

Salamander 

 

 

21 maart 

Zeewoorden

Manchán Magan verzamelt bijna uitgestorven Ierse zeewoorden. Hier.

 

 

20 maart

Potviscultuur 

In de 19e eeuw deelden potvissen informatie met elkaar over aanvallen door mensen. Lees hier meer. 

 

 

19 maart

In de opvang 

 

 

18 maart

Over de verkiezingen en wat we ertegenover kunnen stellen 

Een paar dagen geleden schreef de NOS dat de rechtse partijen (centrum-rechts en populistisch rechts bij elkaar) ongeveer de helft van de zetels hadden in de Tweede Kamer, maar in de media ze drie keer zoveel aandacht kregen als de linkse partijen. (Ook werden vrouwelijke lijsttrekkers minder vaak uitgenodigd.) De verkiezingsuitslag lijkt dat te reflecteren. Een paar dagen daarvoor las ik in NRC Handelsblad een oproep tot nieuw intellectualisme van onze Dichter des Vaderlands Lieke Marsman. Zij wijst de vervlakking en instrumentalisering van de taal aan als oorzaak van het verval van democratische waarden. 

Beide problemen zijn verbonden met het feit dat we geen behoorlijke publieke sfeer hebben in Nederland. Wat er aan publieke sfeer is, is versnipperd – rechts praat tegen rechts en links tegen links en als die elkaar op twitter ontmoeten blijft het bij het herhalen van kreten. Televisie is nog erg dominant en kiest voor rellers omdat die hogere kijkcijfers opleveren (Ellen Deckwitz omschreef debatten treffend als sloganmonologen). Kranten volgen sociale media: stukken moeten steeds korter zijn, liefst met een rellerige kop erboven. Kunst en literatuur krijgen sterren zodat je de recensie zelf niet hoeft te lezen. 

Rechts kaapt niet alleen de inhoud van het gesprek, ook de vorm. Populisme is verbonden met het spreken in kreten, en valse opposities tussen Goed en Slecht, Wij en Zij. Status quo partijen liften daarop mee, liberalen drukken waarden bovendien economisch uit en dat is ook efficiënt, past ook in een slogan. Wie wil veranderen of echt kritiek wil leveren heeft meer woorden nodig en daar is als je debat zo afbakent geen ruimte voor. 

Nederland heeft natuurlijk een matige intellectuele traditie (links en rechts hebben tegenwoordig bovendien een rare obsessie met de VS), maar daar zit wel het tegenwicht, in dingen uitdenken en de complexiteit recht doen. En dat vervolgens helder vertellen. 

Ik sta met een been in de literaire wereld, waar schrijvers en dichters van mijn generatie buiten twitter weinig politiek besef tonen en zich op een enkele uitzondering na niet als publieke intellectueel afficheren. Met mijn andere been sta ik als politiek filosoof in de academische wereld, waar wel veel gedacht en uitgeplozen wordt maar mensen die gedachten nauwelijks vertalen naar het publieke debat. 

Ik begrijp dat dit een overgangstijd is voor hoe we met elkaar in discussie gaan, vanwege de globalisering en het internet. Maar echt reageren op fascistische, racistische en antisemitische partijen en tegen het alomtegenwoordige neoliberalisme (dat net zo schadelijk is, en bovendien verweven met die andere misstanden) vereist ook het discours ter discussie stellen, niet meegaan in de losse kreten, of heel basale morele waarden verdedigen (dan bevestig je namelijk dat ze ter discussie staan), of de vervlakking accepteren, of alles volgens de regels van de markt spelen. Deze politieke trends zijn niet uniek voor Nederland en misschien helemaal niet te keren. Maar toch kunnen we het er niet bij laten zitten. Dus naast hard denken en schrijven (en zingen, etc) moeten we echt ruimte opeisen voor complexiteit en gesprek in de samenleving en media, vervlakking en eenzijdigheid kenteren met diepte en inhoud. Want wie de regels van het spel bepaalt heeft een voorsprong, zoals de verkiezingsuitslag maar weer eens duidelijk maakt. En als we niet kunnen winnen ga ik toch liever op een mooie manier ten onder dan op een lelijke. 

 

 

17 maart

Verkiezingen 

Ik kreeg vandaag veel aardige berichten van mensen. Ik ben blij dat er zoveel mensen op de Partij voor de Dieren stemmen. Mijn eigen stem ging vanochtend naar Bibi Dumon Tak, een goede schrijver en iemand die de wereld een betere plek maakt. Ik hoop dat Nederland de komende vier jaar een beter land wordt voor alle dieren, en zeker ook voor de niet-menselijke, die momenteel zo slecht af zijn, en vind het een voorrecht dat we kunnen stemmen op een partij die daarvoor staat.

 

 

16 maart

Ik zal alles wel weer te serieus nemen

De column in Trouw gaat vandaag over ons beeld van democratie en wat daar mis mee is.

 

 

15 maart 

93 

In de afgelopen week heeft de nieuw opgerichte paddenwerkgroep al 93 dieren overgezet. Ik verwacht er morgen veel, omdat het gaat regenen. Het is nuttig werk. Salamanders was ik in de putten nog weinig tegengekomen, die hebben mijn hart nu wel veroverd. Ze zitten vooral bij het speeltuintje. Tot nu toe zie ik 's ochtends bijna geen slachtoffers, dat was vorig jaar wel anders.   

 

 

14 maart

Kinderen 

Op de sociale media (ongepaste naam eigenlijk) wordt de column van Tommy Wieringa in de NRC van gisteren enthousiast gedeeld. Hij schrijft dat het klimaatbeleid onvoldoende is en dat we toekomstige generaties tekort doen. Hij noemt het zelfs een oorlog. Daar heeft hij gelijk in. Maar die oorlog is al gaande: de andere dieren en mensen verderop worden al geraakt door opwarming van de aarde en verlies van biodiversiteit. Niet alleen gemeenschappen, hele soorten sterven uit. En er zijn al klimaatvluchtelingen. Anders gaan handelen voor die kinderen is verbonden met begrijpen dat we niet de enigen zijn de tellen, en onze kinderen ook niet (en kinderen zijn ook heel slecht voor het milieu, maar goed).

 

 

13 maart

Pad 

De eerste padden, kikkers en salamanders wagen de overtocht naar het water. Soms zitten ze netjes in het licht van een lantaarnpaal. 

 

 

12 maart

Waiting for the time to pass

Voor vanavond, voor het weekend of een andere keer voor de 16e: een online tentoonstelling met korte films van Eye, hier.

 

 

12 maart

En over Adrienne Rich ook dit

Cartographies of silence 

 

 

11 maart

En over het einde van de bossen ook dit

What kind of times are these - Adrienne Rich 

 

 

10 maart

Het einde van de bossen 

Ik wil niet doemdenken, maar soms is het belangrijk om stil te staan bij wat verdwijnt. Zoals de bossen, tenminste, dat las ik vandaag. Bossen zoals we die kennen verdwijnen niet alleen door boskap maar ook door klimaatverandering. En dat gaat snel. Lees hier het hele stuk. 

 

 

9 maart

Paddentrek

De paddentrek komt eraan. Mocht je wel eens een pad, kikker of salamander tegenkomen, lees dan deze handige handleiding van de Dierenbescherming.  

 

 

8 maart

Snavel 

Op straat lag een dode salamander. Mensen passen niet op en stappen op ze. Pasten de mensen maar wat meer op. Olli rook elke dag even aan het beestje, tot hij hem of haar op de ochtend van de vierde dag ineens opat. Aan de overkant van het water lag een vogellijkje, een heel jonge kraai denk ik. Ook dat werd steeds besnuffeld en gisteren was het zover. Eerst at hij het lichaampje op, en bij de volgende wandeling ook het kopje en de snavel. Hij is thuis veganist, maar dit moet kunnen, hij mag het zelf weten. 

 

 

7 maart

Thuis 

Bij de oprit van de snelweg wonen al zolang ik me kan herinneren grauwe ganzen, in het gras tegenover de McDonalds en het tankstation. Het zal een veilige plek zijn, jagers kunnen er niet komen, er is gras en een watertje, niemand komt je storen, het geraas van de auto’s neem je dan maar voor lief.

 

 

6 maart

38, onthoud dat nummer

We zouden het bijna vergeten met alles wat er aan de hand is: de uitgestelde boekenweek, de naderende paddentrek, de Maand van de Filosofie komt eraan, maar over anderhalve week mogen we weer stemmen. Er zijn dit keer twee fatsoenlijke partijen, dat beperkt de keuzemogelijkheid alvast wat, en ik sta op de lijst van een daarvan, de Partij voor de Dieren (de andere is BIJ1, sorry, lieve GroenLinksers, maar groene groei is een fabel en dieren hebben ook gevoel). Nummer 38 dus, nummer 39 is ook een aanrader, dat is Bibi Dumon Tak, maar desnoods stem je op Esther Ouwehand, of Ines Kostic, of Wesley Pecher, of Eva Akerboom, kan eigenlijk niet misgaan. Hier staat de hele lijst.

 

 

5 maart

Of het water droomt, van riet en wolken 





 

 

4 maart 

Tiediediedie 

De buurman van verderop floot het wijsje van Microsoft, als je de computer uitzet, wel vier keer achter elkaar. Het deed me denken aan de spreeuwen op Rotterdam CS, die de piep van de deuren van de Sprinter nadoen waardoor mensen zich vergissen, en aan een koe die de tractor groette, en aan dit filmpje

 

 

3 maart

Winternachten online

Het literatuurfestival Winternachten dat afgelopen januari plaatsvond staat nu helemaal online en is gratis te bekijken. Ook het filmprogramma over depressie (geen depressief programma, het gaat meer over wat film kan laten zien, en meer algemeen over hoe kunst ons de wereld anders laat zien) dat ik met Gerlinda Heywegen maakte staat erbij. Hier.

 

 

2 maart

Bomen krijgen knoppen

Vandaag schrijf ik in Trouw over zomermoeheid, microseizoenen en staying with the trouble

 

 

1 maart

 

 

28 februari 

 

 

27 februari

De economische kansen van een ecologische ramp

Vanochtend las ik een bericht op nos.nl met daarin de volgende zinnen: 'Het ijs in het Noordpoolgebied wordt door de opwarming van de aarde dunner en dunner. En door die ecologische ramp, komen ook economische kansen bloot te liggen. Grondstoffen in de bodem van het Noordpoolgebied lonken.' De Russen zijn er al met een ijsbreker doorheen gevaren. Het heeft iets intrigerends, dit soort opportunisme, en iets ouderwets, en iets kranzinnigs. Het is jammer dat Dostojevski dood is, en die andere rakkers, ik neem me voor meer Russen van nu te lezen.

 

 

26 februari

Groeten 

De buren zeggen Doris al een tijdje gedag als ze haar zien, ook als ze hard blafte, hoi Doris, en dat is zo aardig. Het werkt ook, ze gromt nu alleen nog maar.

 

 

25 februari

Mijn hond in gesprek met mijn uitgever 

 

 

24 februari

Tip 

Via de website van het Muziekgebouw aan het IJ kun je een paar mooie concerten bekijken, zoals een verjaardagsconcert voor György Kurtág van Asko|Schönberg. 

 

 

23 februari

 

 

22 februari

Wolven en Blaman

De Blamanlezing en het Schrijversdebat zijn vrijdagavond door iedereen te volgen via de website van Woordnacht. Hier.

 

 

21 februari

Nesten

Een serie van Olli Meijer. 

 

 

20 februari

Collectief Het IJ

Vandaag was ik even naar het Hemterrein waar Gijsje Heemskerk en kornuiten aan het magneetvissen waren. Ze doen dat vaker en hebben er een mooie website bij. Die kun je hier bekijken.  

 

 

19 februari

Soorten buren: 

Buren die de sneeuw wegschuiven tot het portier van hun eigen auto
Buren die de hele dag hun ochtendjas aanhouden
Buren die vaak langslopen
Buren die uit de verte hard zwaaien
Buren die nooit zwaaien
Buren die op gepaste afstand blijven
Buren die graag een gesprek beginnen
Buren die je nooit ziet
Buren die zich graag bemoeien met andere buren
Buren die een mooie voortuin hebben
Buren die aardig zijn
Buren die kleine kinderen hebben
Buren met veel kinderen
Buren die hun plaatsje zandstralen
Buren die mij buurvrouw noemen
Buren die in gedachten verzonken lijken
Buren die meer dan zes honden hebben
Buren die de hele dag televisie kijken
Buren die vroeg boodschappen doen
Buren die wandelen
Buren die een joviale uitstraling hebben
Buren die altijd met de auto boodschappen doen
Buren die lezen
Buren die na het donker niet meer buiten komen  

 

 

18 februari

 

 

17 februari

Filosofie en fictie (oftewel: een filosofische tekst over een filosofische tekst, of zoiets)

De lezing van gisteren is hier terug te kijken. 

 

 

16 februari

De Partij voor het Ongeluk

Vandaag heb ik de column in Trouw beschikbaar gesteld aan de Partij voor het Ongeluk.  

 

 

15 februari

Cancel culture 

In het debat over cancel culture worden twee zaken door elkaar gehaald: wie recht van spreken heeft binnen een debat (of zelfs discours) en wie de voorwaarden voor het debat bepaalt. Een van de grote inzichten uit het feminisme, de dekoloniale theorie en andere kritische theorie van de laatste dertig jaar is dat we niet alleen moeten kijken naar wat er in het spel gebeurt, maar ook naar wie de regels van het spel neerzet. Dat is namelijk van oudsher de dominante groep (in ons geval: de rijke witte man). De ervaring van die groep wordt als neutraal voorgesteld (zie Beauvoirs Tweede Sekse al) terwijl het net zo goed een gesitueerde positie is. Binnen de regels van het spel zoals die neergezet zijn door die dominante groep, zijn bepaalde ervaringen (#metoo, BLM) niet te articuleren. Wanneer mensen uit gemarginaliseerde groepen erop wijzen dat het debat niet legitiem is, willen ze dus niet binnen een debat een punt maken, maar de voorwaarden voor het debat bevragen. Dat leidt tot een probleem: hoe moeten we met elkaar in gesprek? Dat kan door naast de vragen die besproken moeten worden de machtsrelaties tussen de sprekers te analyseren en een politiek te ontwikkelen die gebaseerd is op meerstemmigheid. 

 

 

14 februari

'Je bent vrij,' riep ik  

 

 

14 februari

Glad 

Aan de overkant van de straat lopen de vrouw en de man met het zwarte gladharige hondje. De vrouw loopt een paar meter voor de man en roept een waarschuwing als de straat glad is ('weer een glad stukje'). De man geeft geen antwoord. Het hondje loopt tussen ze in. Ze gaan vrij hard. 

 

 

13 februari

Meer lauw dus eigenlijk 

Een warme groet voelt toch net als een warme WC-bril.  

 

 

12 februari

Glasvezel II 

Om 8.23 uur ging de telefoon. Ik neem niet op als ik een nummer niet ken omdat ik bij de Kamer van Koophandel sta ingeschreven en geen tijd heb om steeds energieaanbieders, waterapparaatverkopers, zonweringspecialisten en boekhoudfirma’s te woord te staan. Het bleek de glasvezelaanlegger. Hij zou tussen 13 en 15 uur komen. ‘Maar ik was letterlijk al in de buurt mevrouw,’ zei hij. Toen ik niet opnam was hij maar gewoon gekomen. ‘Ik zag u zitten en dacht: ze is aan het werk, misschien heeft ze het netwerk wel nodig.’ Ik had het netwerk niet nodig. Ik zette koffie voor hem, hij wilde er een beetje melk in. Ik heb alleen sojamelk maar besloot dat niet te vertellen. Hij zei dat het ophangen van het kastje de laatste stap was in een proces dat was begonnen met het ontwerp, en vertelde met trots over alle stappen in het proces. Hij verwachtte dat het glasvezel wel tweehonderd jaar mee zou gaan. Daarna vroeg hij wat ik voor werk deed en ik vertelde dat ik boeken schrijf. ‘Wat voor boeken?’ Ik legde het uit en vroeg hem of hij een lezer was. Ondertussen was Olli erg blij dat we bezoek hadden. Hij stond de hele tijd met zijn neus tegen het nieuwe glasvezelkastje aan en kwispelde bij elke beweging die de jongen maakte. De jongen knipte af en toe met zijn vingers in de lucht, een commando dat Olli en ik niet kennen, en dat Olli vanwege zijn slechthorendheid en slechtziendheid waarschijnlijk ook niet waarnam, maar dat maakte allemaal niet uit. De jongen las boeken over het heelal. 'Natuurkunde maar dan voor gewone mensen.' We bespraken hoe groot en vreemd de wereld was. ‘Over vierhonderd jaar denken de mensen weer zo anders,’ zei hij, en daar gaf ik hem gelijk in. Gelukkig zijn wij er dan niet meer, dacht ik, maar dat zei ik maar niet. De jongen had halverwege het bezoek zijn jas aangetrokken, er stonden besneeuwde bomen op. Hij vroeg of ik nog vragen had, vertelde dat het internet nu veel sneller zou zijn, en vertrok weer. De koffie had hij maar half opgedronken. Het internet lijkt nog even snel als altijd, maar wat weet ik ervan, het maakt ook niet uit want het was al snel genoeg.  

 

 

11 februari

Variatie op de oud-Hollandse traditie van het potloodventen 

Eng hoor, al die mannen in de supermarkt met hun neus eruit. 

 

 

10 februari

En daar ergens verdwijnen 











 

 

10 februari

Twee aankondigingen 

Dinsdag geef ik een lezing over filosofie en literatuur  bij het Filosofisch Café in Nijmegen en 26 februari geef ik de Blamanlezing op het festival Woordnacht over wolven. Allebei online, dus je kunt veilig en in je pyjama meedoen.  

 

 

9 februari 

Tijdens het hardlopen kwam ik gisteren veel abstract werk tegen 







 

 

 

8 februari

 

 

7 februari

Spel 

Vanochtend zag ik kraaien spelen. Ze vlogen even op, lieten zich meewaaien in de sneeuwwind en weer op een tak vallen. Ik had best met ze mee willen waaien. 

 

 

6 februari

Duifje 

 

 

5 februari

Being prey

Voor een lezing die ik schrijf over wolven herlas ik het artikel van Val Plumwood over het moment waarop ze aangevallen werd door een krokodil. Hier.  

 

 

4 februari

Door een moment in een andere tijd vallen

 

 

3 februari

Avondklok

1. Soms zitten de mensen hier in de buurt aan het eind van de middag al voor de televisie, zo serieus, met hun bril op, alsof ze wat gaan bestuderen, en misschien is dat ook zo.
2. Veel mensen in de buurt hebben vitrage of plastic tegen de ramen. Maar er komt bijna nooit iemand langs die naar binnen zou kunnen kijken.
3. Sinds de invoering van de avondklok laat iedereen haar hond uit tussen 20.30 en 21 uur. Dan gaan de honden en ik meestal naar buiten, dus dat zijn ze gewend, maar ik wacht nu maar tot 21 uur want anders lopen we in colonne om de vijver en blaft Doris aan een stuk door.
4. Een kind voerde de eenden in de vijver brood. Ze gooide de stukjes tegen de eenden aan, die zich niet lieten weerhouden.
5. Doris wilde ook tegen dit kind blaffen maar dat wist ik te voorkomen. Soms zeg ik aan het eind van de dag tegen haar dat het een fijne dag was, en dat ze goed geblaft heeft. Vaak is dat ook zo.
6. Of de dagen op elkaar lijken weet ik niet zeker maar de avonden doen dat wel. Ik zie de laatste dagen alleen soms een man door de straat lopen, voor 21 uur, ik denk dat hij altijd later wandelde maar het nu naar voren geschoven heeft.
7. Ik zit hier de hele avond met de gordijnen open en het licht aan omdat het zo donker is in het dorp.  

 

 

2 februari

Het recht van de sterkste 

In Trouw gaat het vandaag over clichés en de vraag of de sterkste bepaalt wat rechtvaardigheid is

 

 

1 februari

Het gewicht van een mens

Niet elk woord is geschikt om elk ander woord te dragen, zoals niet elke mens geschikt is voor elk lot. Vreemd genoeg zijn maar weinig mensen echt geschikt voor hun lot, maar daar hebben we het nu niet over. Ik gebruik woorden om een toren te bouwen die houdt. Hij hoeft niet mooi te zijn maar hij moet stevig zijn en echt en hij moet me kunnen dragen. Dat is veel gevraagd. Nu moeten de woorden niet alleen elkaar kunnen dragen, ze moeten ook het gewicht van een mens kunnen houden. Ik wil tot bovenin klimmen om met vogels te praten, de lucht te bestuderen, mijn evenwicht te oefenen, een nest te bouwen voor de komende koude dagen.