archief
evameijer.nl

 

 

13 juni

Pootjes nr. 9 

 

 

12 juni

 

 

11 juni

Aan het einde van de dag

Aan het einde van de dag heb ik drie dingen over: de honden, mezelf, de herinnering. Mezelf laat ik even zitten. De honden slapen al. De herinnering is een schilderijtje, ik hang het aan de muur. Ik zit aan de keukentafel, boven mijn hoofd brandt een peertje. Een herinnering is een oud jasje. Meer voor de sier dan om te dragen.
Aan het einde van de dag heb ik twee dingen over: de woorden, de honden. Een van honden kijkt me aan, dat is een zegening. De woorden klonteren samen als een restje havermout.
Aan het einde van de dag heb ik een woord over. Ik hou het bij me, het is waarschijnlijk genoeg.  

 

 

10 juni

Staycation 

Het was weer een geslaagde middag weg in eigen hok, met zijn vijven in het kamilletheeverblijf.  

 

 

9 juni

Hier kunnen wij ook nog wel wat van leren 

Vandaag in NRC: '24.000 jaar lang hebben ze hun tijd afgewacht in de Siberische permafrost, maar nu krioelen de ontdooide raderdiertjes weer. Een internationaal team wetenschappers geleid door Russen is erin geslaagd in de bodem ingevroren raderdiertjes levend te ontdooien.' 

 

 

8 juni

Vandaag in Trouw

Een requiem voor 4600 medewezens. 

 

 

7 juni

Pleister

De vrouw die me mijn prik gaf had felblauwe ogen. Ze waren zo blauw en dichtbij dat ik nergens anders aan kon denken. Ze gaf me een compliment over dat ik mijn arm goed ontspande - bedankt, zei ik. Daarna zei ze dat ze niet meer kon zien waar ze me geprikt had (ik had het ook niet gevoeld) maar dat ik toch een pleister kreeg, om aan anderen te laten zien dat het echt gebeurd was. Ik liet de pleister, die ik verder aan niemand liet zien, want er was niemand in de buurt, de hele middag zitten. 

 

 

6 juni

Mijn lezing voor de dierenrechtendemo van vandaag 

Geachte aanwezigen, lieve allemaal, bedankt dat jullie hier zijn. 

We hebben vandaag stilgestaan bij de dieren die slachtoffer worden van menselijk handelen, in de vee-industrie, de laboratoria, in steden, op het platteland. Dat is belangrijk. We moeten daarbij stilstaan, we moeten begrijpen wat er mis is voor we verder kunnen, en herdenken is een kwestie van respect. Maar het is niet het hele verhaal. De andere dieren zijn namelijk niet alleen slachtoffer. Ze zijn ook handelende wezens met een eigen perspectief op het leven en de wereld.
Als we dieren alleen of vooral voorstellen als slachtoffers, hebben we twee problemen:
1. Het dreigt de machtsverhouding te herhalen. Mensen worden voorgesteld als dader, als handelend wezen, als actief en sterk en machtig, maar ook in staat tot compassie en groei. Dieren worden voorgesteld als afhankelijk (niks mis met afhankelijk overigens), afwachtend, als dingachtig, inwisselbaar. Terwijl dat beeld van dieren juist onderdeel van het probleem is. Een goed voorbeeld is het ‘spreken voor’ of dieren beschouwen of beschrijven als wezens zonder stem. Dat is goed bedoeld, maar het herhaalt een beeld van dieren als taalloos, als niet in staat zich uit te drukken. Waardoor de grotere gemeenschap een hiërarchie blijft zien.
2. Nadenken over een rechtvaardige meersoortige samenleving is niet iets wat wij als mensen alleen kunnen doen. Dan herhalen we onze eigen ideeën en vooroordelen – ons beeld van veel dieren is gevormd door eeuwen van onderdrukking, materieel en symbolisch, politiek en cultureel. We moeten dus samen met dieren nadenken over wetten, instituties, praktijken, ga zo maar door. Dat begint met serieus nemen hoe dieren al handelen, met naar ze luisteren, en ze meer ruimte geven. Een van de manieren waarop niet-menselijke dieren handelen is door zich te verzetten tegen menselijke overheersing.
Neem olifant Tyke. Ze werkte in een circus en werd jarenlang mishandeld om kunstjes te doen. Op een dag viel ze tijdens een voorstelling in Hawaii ineens haar trainer aan. Daarna rende ze de straat op, waar ze een clown uit het circus en twee agenten verwondde voor ze doodgeschoten werd. Het nieuws werd breed uitgemeten in de pers, en de slechte omstandigheden waaronder de olifanten in dat circus werden gehouden werden fel bekritiseerd. Dat leidde tot de sluiting van een aantal circussen en strengere wetgeving omtrent het gebruik van wilde dieren. De zaak van Tyke staat niet op zichzelf. Allerlei dieren in gevangenschap verzetten zich. Circussen, aquaria, dierentuinen, en andere instanties die geld verdienen aan bezoekers proberen om deze verhalen zoveel mogelijk uit de pers te houden. Het zijn incidenten, zeggen ze. De dieren vinden het verder juist fijn.
Historicus Jason Hribal heeft onderzoek gedaan naar daden van verzet van dieren, en laat in zijn boek Fear of the animal planet (2010) zien dat het geen losstaande incidenten zijn. Olifanten, tijgers, zeeleeuwen en allerlei andere dieren protesteren tegen hun gevangenschap, door te proberen te ontsnappen en hun trainers en verzorgers aan te vallen – jullie kennen het verhaal van orka Tilikum, zo niet kijk de documentaire Blackfish. Orang-oetans werken samen, waardoor groepen met name in Amerikaanse dierentuinen vaak uit elkaar gehaald worden. Hun verzet is structureel en langdurig. Niet-menselijke dieren verzetten zich ook in het wild tegen menselijke overheersing, denk bijvoorbeeld aan de ganzen die rondom Schiphol gevangen worden om vergast te worden hun belagers proberen af te weren, sissen en vechten, en als hun partner gevangen wordt duikvluchten uitvoeren, of olifanten die een dorp verwoesten omdat een lid van hun gemeenschap daar gedood is. Niet alleen wilde dieren verzetten zich. Ook werkdieren en huisdieren doen dat. Ezels staan bekend om hun koppigheid, varkens, geiten en koeien hebben allemaal hun eigen manieren om zich tegen mensen te verzetten. Katten worden weinig als proefdieren gebruikt omdat ze geen opdrachten opvolgen. Zelfs kippen, die misschien dociel lijken, proberen zich uit alle macht vrij te worstelen als ze voor hun dood in kratten gestopt worden. konijnen wenden hun hoofd af in laboratoria. Heb je wel eens een vis aan een hengel gezien.
Vaak is de invloed van dierenverzet indirect, zoals bij de ganzen, die beleid beïnvloeden zonder dat ze zelf geraadpleegd worden. Of het is moeilijk te meten, zoals het verzet van werkdieren, dat vaak ontkend wordt. Maar soms beïnvloedt het politieke besluiten heel direct. Het Amerikaanse leger vatte in de jaren vijftig van de negentiende eeuw het plan op om kamelen te gebruiken voor het vervoer van soldaten en goederen. Het leek ze een goede aanvulling op de paarden die ze al gebruikten; kamelen staan bekend om hun kracht en uithoudingsvermogen. De kamelen dachten er echter anders over. Ze weigerden bevelen op te volgen en mee te werken. Ze spuugden op de soldaten en beten ze; de soldaten werden bang voor ze. Omdat de soldaten weigerden nog met de kamelen te werken, besloot het leger de koers te wijzigen: kamelen werden niet langer gebruikt als werkers. Ze zeiden dat het inzetten van kamelen een experiment was geweest, terwijl de kamelen degenen waren die dat ervan hadden gemaakt. Verzet serieus nemen vraagt er trouwens om dat we als activisten onze plek anders begrijpen: niet als menselijke redder, maar als solidair met hun strijd.
Behalve verzet zijn er natuurlijk allerlei andere manieren waarop de andere dieren ons dingen zeggen. Voor een deel bepaald door soort, maar voor een groot deel ook door sociale relaties. Wilde honden maken hun wensen op een andere manier duidelijk dan huishonden, vogels in stedelijke gebieden anders dan in uitgestrekte bossen. We leven in een tijd waarin de andere dieren steeds serieuzer genomen worden in de wetenschap, dat is iets om optimistisch over te zijn, zo wordt er steeds meer onderzoek gedaan naar de vermogens van dieren, maar ook naar hun sociale relaties, naar hun talen, hun culturen. Dat soort inzichten (die niet nieuw zijn, maar wel nieuw in de academie) vraagt ons anders te kijken naar ze, en dat anders kijken ligt aan de basis van het denken over een rechtvaardige samenleving, waarin wij mensen niet de wetten bepalen maar we juist een stap terug doen. Vaak letterlijk – er moet veel meer land naar de dieren – maar ook figuurlijk: door te luisteren. En daarmee bedoel ik niet zozeer individueel luisteren, want dat doen wij, wij hier, wel, maar we moeten het ook cultureel en politiek gaan doen.
In dat proces, in de overgang naar nieuwe meersoortige samenlevingen zijn dierenrechten onontbeerlijk, maar alleen de eerste stap. De nieuwe wereld begint bij mensen, het is onze verantwoordelijkheid om verandering in gang te zetten. Maar hoe het verder moet is een vraag die wij niet kunnen beantwoorden, die moeten we aan de andere dieren stellen. Het is de hoogste tijd.  

 

 

5 juni

Een toon 

Laten we alle elektrische auto's een toon meegeven, lukraak gegeneerd, zodat de dieren ze goed kunnen horen maar net zo zacht als het motorgeruis, en als er dan meerdere naast elkaar rijden klinkt het ook mooi, of het wringt, gevonden muziek, bij de ring en snelwegen kunnen we tribunes bouwen voor het publiek.   

 

 

4 juni

Slijm

Over het kleed loopt een slakkenspoor, naar de pinda toe, die uitgehold is en ingepakt met slijm. 

 

 

3 juni

Weekend 

Dit weekend ben ik op pad, zaterdag signeer ik Haar vertrouwde gedaante bij Savannah Bay (het boekje kreeg meteen al een tweede druk) en zondag geef ik een praatje op de Dam bij een demonstratie voor dierenrechten. Dus kom langs, voor elk wat wils en alles op anderhalve meter.       

 

 

2 juni

De tedere verteller 

Ik heb hier nog een lezing voor jullie, ditmaal van Olga Tokarzcuk

 

 

1 juni

CfA: Speaking about the humans: Animal perspectives on the multispecies world  

October 4th 2021, 1 pm – 8 pm CET – Online – University of Amsterdam 

Prairie dogs discuss humans in detail. Elephants have a word for humans. Sperm whales warn each other about human attacks. Many if not most more-than-human animals need to deal with human intrusion in their lives in some way – as companions, workers, prey, for tourism or in other roles – and communicate with one another and humans about this. They do so in order to survive, but perhaps sometimes also to maintain their culture and communities, out of affection or for fun. For the purposes of this workshop, we propose to understand ‘speaking about humans’ broadly such as (combination of) sounds, bodily movements, facial expressions (kinesics), touch (haptics), space (proxemics), and sensorial capacities. Examples to think of are throwing feces to human visitors in zoos, leaving one’s habitat, changing one’s color, misleading humans, or passing on cultural, including linguistic, knowledge in embodied ways.
This one-day interdisciplinary workshop aims to get a better understanding of other animals’ perspectives on humans and the implications of these perspectives for developing better relations. We invite presentations on the following and other questions:
How do we know that animals speak about humans? Do they speak as an individual and/or as a group? Are animal languages species-specific, communal or individual?
What could be humans’ ideologies/impediments for (not) recognizing that animals speak about them? What do animals say about humans, and how do they say it and how do we know?
How can we develop new listening practices and (how) should we speak back?
What is the role of anthropomorphism in better understanding other animals? What are possible nonhuman animal equivalents of this practice?
What are the ethical and political implications of the fact that animals speak about humans? Are their messages always political?
Do (animal) scientists/humans recognize their own language as violent? Should they?
How can animal perspectives inform our ideas about just multispecies societies? Should they?
Do we need new interspecies languages and/or cultural practices for the Anthropocene? 

This workshop will take place online. Invited speakers will be asked to present a 20-minute paper. To participate, please send a 100-300 word abstract to Eva Meijer before July 1st. Participants will be notified before August 1st. Organisation: Eva Meijer (University of Amsterdam) and Leonie Cornips (Maastricht University, NL-Lab KNAW). Confirmed participants: Sue Donaldson (Queen’s University, Kingston), Con Slobodchikoff (Northern Arizona University). This event is hosted by ASCA, University of Amsterdam, The Netherlands.  

 

 

31 mei

Ook mooi:

Buren die in zichzelf praten terwijl ze in de tuin werken, die als je langsloopt tegen jou praten, en dan weer door in zichzelf, want eigenlijk komt het allemaal niet zo nauw. 

 

 

30 mei

Komkommers 

Op de website van de NOS lees ik een intrigerend artikel over boeken en de boekenweek (gisteren was ik in verband met de boekenweek trouwens in De taalstaat om over Haar vertrouwde gedaante te praten, luister het hier terug). In het artikel worden boeken met komkommers vergeleken. Ik citeer: 'Omdat de boekhandels maanden dicht waren, ligt in de winkel nog oude voorraad. De helft daarvan is min of meer gedateerd. "Boeken zijn geen komkommers en dus houdbaar, maar klanten verwachten nieuw aanbod na een periode van stilstand.' Het eerste dat we leren is dat alles wat geen komkommer is houdbaar is ('dus'), maar wat mijn aandacht trekt is 'min of meer gedateerd'. Welke boeken zouden min of meer gedateerd zijn? Kookboeken? Zelfhulpboeken? Memoires van politici en gangsters? Boeken over de herfst of kerst? En wat betekent min of meer in deze zin? Of zijn het romans die zich na een paar maanden al afkeerden van het heden? Dat is toch niet de bedoeling. Hoe dan ook wens ik jullie een vrolijke boekenweek.

 

 

29 mei

Ekster

Ik ving een ekster met mijn handen. De ekster was in de voetgangerstunnel gevlogen die het treinstation met het Mediapark verbindt en zag niet hoe hij of zij eruit moest - ik hoorde het geroep al voor ik haar of hem zag. Het dier was geïrriteerd maar het had ook iets vertrouwds, alsof we al eeuwen zo liepen, de trap af en daarna vrij.

 

 

28 mei

Commune van Parijs 

Het is vandaag 150 jaar geleden dat de Commune van Parijs werd neergeslagen. (Wat is dat? De revolutie in de praktijk gebracht. Zie Wikipedia.) Ik ontdekte net dat de film van Peter Watkins over de Commune online staat. Het eerste deel zie je hier, het tweede staat als link ernaast. Wel in het Frans dus als je daar niet zo goed in bent moet je even verder zoeken. Of lees dit over de film, die ook in werkproces de Commune nabootst, zo moesten de spelers hun eigen onderzoek doen. 

 

 

27 mei

Hazen 

Ik lees net dat het vandaag de feestdag is van Sint Melangell (gestorven in 590), de patroonheilige van de hazen. Ze was Iers en ging naar Wales om als kluizenaar te leven. Op een wandeling zocht een haas toevlucht onder haar rokken voor een jager, die een prins bleek te zijn (Brochwel Yscythrog) en haar een stuk land gaf, waar ze met een groep vrouwen ging wonen en waar alle wilde dieren veilig waren en tam werden.

 

 

26 mei

De burgemeester van Landsmeer heeft grootse plannen

Bron: Regiokrant Het kompas van vandaag   

 

 

25 mei

Wat echt is en wat niet

'Stel nu, lieve lezer, dat het allemaal toch andersom blijkt te zijn: de literatuur is echt en de gebeurtenissen die in onze levens en op het wereldtoneel plaatsvinden niet.'  Vandaag keer ik de zaken om in Trouw.

 

 

24 mei

Wat je ziet is voor even van jou en soms voor altijd 

We zouden bezit ook aan zicht (en voor andere dieren andere zintuigen) kunnen koppelen. Het land dat je ziet is van jou zolang je ernaar kijkt, maar niet alleen van jou, ook van de bij, de mot, de hond, de worm, de zwaluw. En als je wegkijkt en zij niet is het nog steeds van hen. Het zou realistischer zijn dan het nu geregeld is en misschien ook rechtvaardiger. 

 

 

23 mei

Benen 

 

 

22 mei

The novel in the age of Trump

En hier staat een mooie lezing van Ali Smith over de roman. 

 

 

21 mei

Regel wat betreft het zingen en schreeuwen in groepsverband

 

 

20 mei

Zakdoek

Jullie weten hoe het gaat, je rolt van het een in het ander, zo kwam ik terecht in de Nobelprijstoespraak van Herta Müller, jullie hebben hem destijds vast ook al gelezen maar waren hem net als ik een beetje vergeten en hebben zin om hem opnieuw te lezen, dat komt goed uit, want hij staat online en wel hier

 

 

19 mei

Hand 

 

 

18 mei

Handen 

 

 

17 mei

Zoöp

Vandaag nam ik een lezing op voor Zoöp, een heel interessant project van Het nieuwe instituut over een nieuwe (wettelijke) organisatievorm die ook het niet-menselijke vertegenwoordigt, waar al op verschillende plekken mee geëxperimenteerd wordt. Lees hier meer.

 

 

16 mei

Tekeningen

Alweer een tijdje geleden werkte ik de tekeningenpagina bij maar misschien hadden jullie dat nog niet gezien. Hier.  

 

 

15 mei

Een zwangere salamander

De paddentrek zit erop maar dat wil niet zeggen dat mijn taak er ook op zit. Dagelijks controleren Doris en ik de putten. Vanochtend vond ik een zwangere salamander en een wat grotere pad die met volle kracht mijn vinger pakte. Een zwangere salamander, wanneer maak je dat nou mee? En de pad die zich zo vastgreep raakte me ook, een mensenhand als strohalm. 

 

 

14 mei

De lente 

Op de website van de NOS lees ik een artikel met als kop 'Eerste doden van nieuw klimseizoen op Mount Everest'. Dat klinkt enthousiast, een beetje zoals het eerste kievitsei of de eerste haring, waar natuurlijk ook iemand dood voor moet, het zal bij de lente horen.

 

 

13 mei

Der naturen bloeme

In verband met iets wat nog komt kreeg ik Der naturen bloeme van Jacob van Maerlant toegestuurd. Een aanrader. Lees voor je het boek bestelt hier meer.

 

 

12 mei

Handelingen 

Vannacht werd ik wakker en bedacht ik dat het op plekken waar mensen vaak dezelfde handelingen verrichten, zoals op kantoren, maar misschien eigenlijk op alle werkplekken, goed zou zijn als er ook mensen aangesteld worden die veelvoorkomende handelingen uitvoeren zonder de inhoud. Dus bijvoorbeeld de computer aan en uit zetten, typen zonder betekenis, naar de koffieautomaat lopen en terug. Of die naast een docent op een school de lichaamshouding nadoen (niet overdreven, nonchalant en feitelijk). Als een soort hommage aan de absurditeit van het dagelijkse. Ik denk niet dat ik het ga uitvoeren, dat lijkt me ook best een klus, maar deel het beeld hier met jullie.  

 

 

11 mei

Maar niet voor elke 

Vandaag gaat de column in Trouw over geweldloosheid.  

 

 

10 mei

Nieuwe slaaphouding van Vachtje 

 

 

9 mei

Je kunt ook bovenop je vriendin gaan liggen 

 

 

8 mei

Dierentoekomst  

Ik zit het hele weekend in een conferentie over de toekomst van het samenleven met dieren, in Estland via zoom, of andersom. Het programma is gevarieerd, je kunt het hier bekijken (opgeven is denk ik te laat).  

 

 

7 mei

Er is weer een boek naar de drukker 

Het verschijnt al bijna

 

 

6 mei

Benjamin

Ik las Walter Benjamin: In het teken van Saturnus, een uitgave van Octavo met twee essays over Benjamin, eentje van Hannah Arendt en eentje van Susan Sontag. Het essay van Arendt is goed. Ik heb het ooit in het Engels gelezen, maar te snel, en kan het nu beter op waarde schatten. Sontag hadden ze er beter uit kunnen laten. Niet omdat het een slecht stuk is, maar omdat Arendt alles beter doet: haar essay is filosofisch veel sterker, maar persoonlijk ook - het is liefdevol op een onsentimentele manier. Natuurlijk heeft ze een voorsprong omdat ze een betere denker is en Benjamin plus alle figuren om hem heen goed kende. Maar ze heeft ook meer respect voor de tekst en de taal. En voor wat echt is. Om het essay van Arendt de moeite waard dus. 

 

 

5 mei

Animals in our midst

Onlangs verscheen Animals in our midst, een academische bundel over het samenleven met dieren, met de nadruk op hun actorschap. Ik schreef een hoofdstuk samen met Bernice Bovenkerk over actorschap van dieren en eentje alleen over zwerfkatten. De bundel verscheen open access, dat betekent dat iedereen de stukken gratis kan lezen. Hier.

 

4 mei

Tussen de regels

Ik werd door Oscar Kocken geïnterviewd voor de podcast Tussen de regels. Je kunt het hier beluisteren.  

 

 

3 mei

O en R 

 

 

2 mei

Gerrit 

 

 

1 mei

Mein Vogel 

Ik ben een beetje verslaafd aan het gedicht Mein Vogel van Ingeborg Bachmann, hier in het Duits en hier in Nederlandse vertaling, lees ook wel de Duitse.    

 

 

30 april

Reünie

Het is natuurlijk ook een soort reünie, de Maand van de Filosofie, hallo Rotterdam, hallo Den Haag, hallo Amsterdam, jou zag ik tussendoor nog, hallo Assen, hallo Leeuwarden, hallo Utrecht, Oss: aangenaam kennis te maken, o je bent al weg, maandag naar Leiden, ook lang niet gezien. 

 

 

29 april

Lepelaar

Het zal ongeveer als volgt gaan: er zullen mensen ziek worden en sterven, je moet lezingen geven, boeken schrijven, naar prijsuitreikingen van prijzen die je niet wint, elke dag stofzuigen want een van de honden verhaart heel erg, ze zullen je vragen of je hun schoolvriend kent en of je met god door de velden bij Schagen wil lopen, je gaat op de fiets naar de metro, je ziet een lepelaar, en je hebt steeds de keuze, kunt steeds kiezen om meer van degenen om je heen te houden en van de wereld, en open te blijven en nee te zeggen en soms ja, en dit is zoals je al begrepen hebt geen vraag, gewoon wat je aangereikt krijgt, vandaag regent het eindelijk weer eens, dat is fijn voor de tuin, die lijkt alweer op een balzaal met al dat groen.  

 

 

28 april

Onderweg 

1. Heen zag ik een meerkoet aan de rand van een bollenveld.
2. Voor de ACTION en de Primark zag ik lange rijen mensen. Ik denk niet dat de mensen nog veel toekomst hebben.
3. In de boekwinkel liep een van de verkopers achteruit tegen een klant aan. De anderhalve meter is vooruitlopend beter te bewaren.
4. In alle boeken in de boekwinkel zaten verhalen, werelden. Misschien gaan we mooier ten onder dan we denken. Niet dat er een oordelende instantie is. Maar we kunnen het soms even voelen.
5. Terug zag ik een scholekster op een middenberm. Het was bewolkt, er vielen een paar druppels regen, onder de grond ging het leven ook gestaag door.  

 

 

27 april

De haas, de vos en ik

Vandaag in Trouw. 

 

 

26 april

Tip

Vandaag luister ik naar Songs from the Bardo van Laurie Anderson, Tenzin Choegyal en Jesse Paris Smith (op spotify maar je kunt ook via youtube luisteren).   

 

 

25 april

Lente is ook maar een ander woord voor dat kleine stukje lucht tussen de jubeling en de wanhoop

De jubeling en de wanhoop zitten naast elkaar. Heel dicht: als de een beweegt beweegt de ander ook. Ze proberen stil te zitten.  

 

 

24 april

 

 

23 april

Lieve zwamvlok 

Voor het festival Winternachten schreef ik in het kader van het programma Erfstukken een tekst over een zwamvlok. Die wordt van de week opgenomen maar staat al online en wel hier. (Geïnspireerd door de uitvinding van doodskisten van schimmels van een tijdje terug.)  

 

 

22 april

De running 

1. In Trouw las ik dat je een tijd uit de running was, schrijft iemand. Ik ben nog nooit uit de running geweest, maar zeker de laatste jaren ben ik toch zelfs heel erg in de running, opgevat als de loop der dingen.
2. De presentator zegt dat hij een paar maanden ouder is dan ik en dat ik toch veel meer boeken heb geschreven.
3. In Oss krijg ik een worst. In een pakket met wijn en nootjes. Ik krijg het plastic met mijn handen niet open dus scheur het open met mijn tanden en geef de worst terug.
4. Bij elke lezing vraag ik om een klok, omdat ze allemaal een andere lengte hebben. Die hebben ze dan niet en dan hebben ze hem toch.
5. In de meeste steden zitten de mensen te dicht bij elkaar.
6. Ze zeggen ook allemaal ongeveer hetzelfde (en ik trouwens ook).
7. Op de weg terug zag ik hazen van dichtbij.  

 

 

21 april

Leek zo 

Er waren wolken die op wolken leken en mensen die op mensen leken en er was iemand die op jou leek die tegen iemand die op mij leek en er was iemand die op jou leek die iemand die op mij leek en er waren honden bij die op honden leken en woorden die op woorden leken en een dag die op een andere dag leek en die dag gebeurde het. 

 

 

20 april

Helaas 

 

 

19 april

Er zijn 

Er zijn zeeslakken die zichzelf onthoofden, salamanders die hun staart loslaten, kwallen die teruggaan naar het embryostadium en opnieuw uitgroeien tot een mooie volwassen kwal, er zijn mensen die kunstharten krijgen of nieren van een ander, talloze wezens die onderbenen missen, bij wie er zwarte gaten in de hersenen ontstaan of die zich redden zonder richtingsgevoel, sommigen zijn stil of blind of gewoon altijd moe, en ik hoorde ook een keer van iemand die helemaal alleen was. 

 

 

18 april

Nieuws uit de natuur

In het Krugerpark vertrapte een groep olifanten een stroper.  

 

 

17 april

Muis 

De muizen waren jarig dus ik kleide een muis voor ze, het interesseerde ze niet. Maar ze kregen natuurlijk ook nootjes en andere lekkere dingen. 

 

 

17 april

Plekje

Er is een plekje op de vensterbank waar spinnen graag sterven. 

 

 

16 april

Koekjes voor de honden 

Ik bakte koekjes voor de honden. Met meel, banaan, pindakaas en gebroken lijnzaad. Meng het tot er een deegje is, bak het tot het goed is (niet meer plakkerig). Ze vinden het heerlijk en voor jezelf is het ook lekker.

 

 

15 april

De bomen deden een toneelstuk 

 

 

14 april

Knack

Er staat een lang interview in Knack over Vuurduin. Je kunt het hier lezen als je je registreert (de kop geeft de inhoud niet goed weer, het gaat niet over dieren). 

 

 

14 april

Buren 

Toen de honden en ik net verhuisd waren kwamen we op de wandeling onze oude buren uit de Pijp tegen. Zij waren met hun honden een paar jaar eerder al hierheen verhuisd. Het heeft iets heel vertrouwds om dezelfde gesprekjes te herhalen, vooral over dat de honden oud zijn maar nog goed meelopen, en de honden zijn er allemaal nog, dat is ook mooi. 

 

 

13 april

Zorg voor de kinderen 

De column in Trouw gaat vandaag over wachtlijsten in de jeugdzorg, kinderisme en een zwarte hond met krullen. 

 

 

12 april

Een goed gesprek 

 

 

11 april

Ik ben alleen met de taal want jij zwijgt 

Op de website van de NPO zag ik Rijsen&Rooxman, DeDikkeMuiz&Sjors, een theatervoorstelling van Adelheid Roosen, Lineke Rijxman, Titus Muizelaar en George Groot over liefde en relaties. Ik vond het erg mooi. De registratie is via deze link terug te kijken.

 

 

10 april

Even voor de goede orde 

 

 

9 april

Autoriteit 

Op een dag word je wakker en ben je een autoriteit op een bepaald gebied. Ze bellen je de hele tijd. Ze willen niet alleen met je praten maar je ook fotograferen. Allemaal ongeveer op dezelfde plek. Blijkbaar associëren ze die met je. Om een autoriteit te blijven moet je eigenlijk veel boeken lezen. Maar daar heb je nu geen tijd meer voor.
Op straat lachen de meisjes naar je. De oudjes nemen hun hoed af.  

 

 

8 april

Getting curious 

Ik was te gast in de podcast van Jonathan Van Ness en dat gesprek kunnen jullie nu beluisteren. En wel hier. Het gaat over dierentalen en taal.    

 

 

7 april

Het een of het ander 

Tegen de man van de fietsenstalling: bent u vierentwintig uur per dag open?
Ja, alleen van halftwee tot vijf uur zijn we eventjes dicht. 

Man op straat. Sorry!
Waarvoor?
Ik dacht dat je een vriendin van me was. Daarom zwaaide ik zo.
Ik zag het niet. Ik loop in gedachten. Maar laten we even zwaaien.
(We zwaaien.) 

In de metro spreekt iemand Rokin uit als Rocking.  

 

 

6 april

En ook in Trouw

Een filosoof in een rood pak

 

 

5 april

Dit is beter II 

 

 

4 april

Misschien bestaan we alleen echt in de ogen van de dieren. 

 

 

3 april

April is ook de Maand van de Waarheid

Zie bijvoorbeeld dit

 

 

2 april

Zonder kritisch denken krijg je totalitarisme, Shell en de VVD. En megastallen. 

Vandaag staat er een interview met mij in NRC Handelsblad, over denken en schrijven over een wereld die vergaat.

 

 

1 april

Politics, Animals, and Technology 

Ook dit jaar organiseer ik weer een MANCEPT Panel met Angie Pepper en Josh Millburn (september, online). Ditmaal over dieren, politiek en technologie. Hier