Nu doet de SGP ook nog mee. Ik wilde iets schrijven over postnatale abortussen met klerenhangers en collectieve vrijwillige levensbeëindiging maar ik vind het eigenlijk te erg om grappen over te maken.
Bij Zeeman kocht ik een rompertje voor de poes. Het was lastig om een leuke te vinden, ze waren bijna allemaal lichtblauw of lichtroze, en daar houdt hij niet van. Uiteindelijk vond ik er een die gebroken wit was, met een olifantje erop. Met lange mouwen, maar die kon ik er wel afknippen. (Ik kocht het rompertje omdat de kat een wond heeft die hij steeds openkrabt, en een rompertje zit lekkerder dan een kap.)
Thuis knipte ik de mouwen eraf en trok ik hem het rompertje aan. En toen werd het zielig want toen raakte hij in paniek en ging hij heel hard rondrennen. Uiteindelijk verstopte hij zich onder het dressoir, waar ik hem het rompertje weer heb uitgetrokken, waarna hij heel hard spinnend op schoot kwam.
woensdag 1 september
Album
Welnu beste mensen, het is zover, het album is vanaf vandaag officieel verkrijgbaar, dus download dat ding, mail al je vrienden en stort veel geld op mijn rekening.
woensdag 1 september
Hond
Laatst kwam ik Wolf en Bo weer eens tegen. Ik had ze al maanden niet gezien, misschien zelfs langer, omdat ze niet meer in het park lopen waar ik altijd loop. Ik kwam ze tegen in een park in Delft, waar de hond en ik met H aan het wandelen waren. Ik was heel blij om Wolf en Bo te zien, ik had ze echt gemist, vooral Wolf. Wolf en Bo zijn Duitse herders, en ik vind ze heel lief, ik ken ze ook al van jongs af aan (van toen zij jong waren, niet ik, voor de goede orde).
De hond was ook heel blij. Eerst zag ze ze niet, en toen wist ze het opeens weer. Ik kan aan haar gezicht zien wanneer de hond zich iets herinnert (bijvoorbeeld over haar speelgoed). Ik weet dan niet letterlijk wat ze denkt - ze denkt waarschijnlijk ook niet letterlijk - maar ik stel het me voor als een lampje dat gaat branden of een tekstballonnetje of pictogram (met 'Wolf', of 'ik had nog speelgoed', of 'ik had nog een kluif ergens liggen', of 'ik ken dit ergens van').
Het was een leuke wandeling, we liepen een tijdje samen op, en na afloop ging de hond met H op de scooter naar huis.
dinsdag 31 augustus
Limonade
Soms heb ik wanneer ik opkijk van mijn werk of de voordeur uitloop het gevoel dat ik heel lang weg geweest ben. Dat is niet zo, ik heb dan misschien een uur geconcentreerd geschreven (bijvoorbeeld) of ik ben een paar uur niet buiten geweest. Toch is het ook wel zo; als ik werk ben ik meer aanwezig (terwijl ik tegelijkertijd met het werk samenval of erin verdwijn), en/of verdikt de tijd zich (het verschil tussen limonadesiroop en aangemaakte limonade). Als ik dan buiten ben lijkt alles vreemder dan eerder, of kan ik beter zien hoe vreemd alles eigenlijk is, en soms trekt dat bij (wordt de ruimte tussen mij en de rest van de wereld kleiner) en soms niet.
maandag 30 augustus
De huwelijksdatabase
Ik werd net gebeld door de huwelijksdatabase. Ik schrok, ik dacht: ik heb me nergens voor opgegeven. Een huwelijk is wel een van de laatste dingen waar ik op zit te wachten. De mevrouw die me belde vroeg me wat voor muziek ik maak. 'Waar belt u eigenlijk voor,' vroeg ik, 'en hoe komt u aan mijn nummer?' Ze had mijn telefoonnummer via de Kamer van Koophandel (mijn inschrijving bij die organisatie heeft me al veel ellende opgeleverd) en vroeg zich af of ik bruiloftsmuziek speelde. 'Nee,' zei ik opgelucht. Toen hing ze op, zonder gedag te zeggen.
maandag 30 augustus
Ziekenhuis gaat kinderen hypnotiseren
Het Juliana Kinderziekenhuis in Den Haag gaat op grote schaal patiënten hypnotiseren. Ik ben wel blij dat altijd wordt uitgegaan van het 'wetenschappelijk aanvaardbare' (whatever that may be, en waarom staat het tussen aanhalingstekens? Joost mag het weten).
zondag 29 augustus
Zwaan
Lieve lezers van het weblog, het nieuwe album staat online. Officieel komt het op een september uit, maar speciaal voor jullie plaats ik hier vast de link. Klik hier (evameijer.bandcamp.com). Het werkt als volgt: het hele album is gratis te downloaden, maar je mag wel betalen (graag zelfs, ik heb ook een hond, kat en cavia te onderhouden). Je kunt het in een keer downloaden (dan krijg je er twee tekeningen bij) of de liedjes apart downloaden, of alleen luisteren en niks downloaden. De teksten staan erbij, en als je op een liedje klikt dan kom je op de pagina van dat liedje, en kun je zien waar de zwaan aan denkt. Dat is leuk. Mocht je iets niet begrijpen of mocht er iets niet werken, laat het me alsjeblieft weten. Mocht je graag een zelfgebrande cd thuisgestuurd krijgen idem dito. En deel de muziek, stuur mensen een link naar de clip en/of de bandcamp pagina, plaats het op je weblog, twitter, facebook, hyves en myspace, of bel iemand, of ga langs. Ik waardeer het heel erg.
Verder hoop ik dat jullie het mooi vinden en hoor ik graag wat jullie ervan vinden.
zaterdag 28 augustus
Bobo
Bobo is een van de liefste honden die ik ooit gekend heb. Hij was van mijn tante, en ik weet nog heel goed dat hij als puppie graag aan mijn haar kloof (mijn jongste nichtje was toen een baby en die trok graag aan mijn haar). Bobo vond mij ook lief omdat ik altijd met hem ging wandelen op verjaardagen en andere familieaangelegenheden. Hij liep wel eens weg, en dan kwam hij bij ons op bezoek, dan stond hij opeens bij de achterdeur, kwispelend. Het was een heel zachtaardig dier, en hij hield erg van spelen met een bal of stok op het veldje, en hij kon heel hard rennen en dat lang volhouden. Hij was gladharig, lichtbruin, met donkerder bruine oren die een beetje flapperden. Hij had ook van die lieve ogen en hij begreep het altijd heel goed als ik tegen hem praatte.
Na de dood van mijn tante
ging hij bij oma wonen. Hij werd een dagje ouder, en hij kon niet meer zo goed lopen. Op een dag is hij verdronken in de sloot bij het veldje. Hij was er in gegleden, en oma kon hem er niet uit krijgen omdat ze al oud was en ze hem niet kon tillen, ze kon alleen toekijken hoe hij in paniek raakte omdat hij er niet uit kon en verdronk.
Er was een begrafenis, geloof ik, mijn tante reed hem stapvoets naar zijn graf in haar rode bestelauto met de achterdeuren open, de kinderen (mijn jongste nichtje en haar vriendinnen) en oma en Wil (de eeuwige buurvrouw) liepen er achteraan. Ik was er niet bij, mijn ouders lagen in het ziekenhuis omdat ze net een ernstig auto-ongeluk gehad hadden en ik was er zelf ook nogal beroerd aan toe. Volgens mij hoorde ik het ook pas een paar dagen later. Ik geloof niet dat ik er toen veel verdriet van heb gehad maar later wel, en ik ben er soms nog verdrietig over. Verdrinken schijnt een mooie dood te zijn, maar niet als je uit de sloot probeert te komen maar je achterbenen doen het niet meer, denk ik.
Ik denk nog best vaak aan Bobo.
Ik zie hem nog heel scherp voor me, ook bijvoorbeeld zijn gebit. Ik weet niet of zijn leven erg gelukkig was, hij werd vaak vergeten, maar het was zeker af en toe gelukkig, als hij achter de stok aanrende bijvoorbeeld of als hij mee mocht, ergens naar toe.
vrijdag 27 augustus
Mijn ouders vonden me bij de beren in de Bijenkorf
Ze zijn iets aan het doen buiten, aan het snoeien, het is gezoem op de achtergrond, niet ritmisch of hard genoeg om te irriteren. De boom voor de flat heeft een paar gele bladeren, als grijze haren. Soms dwarrelt er een veertje naar beneden.
Het rook naar zee, de afgelopen dagen, door de harde wind, door het open raam.
Ik denk ergens aan. Ik ga net zo goed voorbij.
dinsdag 24 augustus
Zwaan
dinsdag 24 augustus
Voortgang
De cd is gisteren gemasterd door Carl Saff (voor meer informatie over masteren, klik hier). Ik ben er heel blij mee; het is de eerste keer dat het masteren in een keer goed is en ik daadwerkelijk het idee heb dat het er beter van is geworden (heel helder, en met behoud van dynamiek; masteren maakt het geluid soms heel plat). Hij heeft het zelfs zo goed gedaan dat ik zin krijg om liedjes opnieuw in te zingen (een cd is nooit af) omdat ik opeens hoor hoe ze zouden kunnen klinken. (Misschien is het ook omdat mijn eigen aangeleverde mix beter is dan de vorige keren, maar het masteren is ook beter.)
De cd komt uit op 1 september, volgende week dus, en daarvoor komt er een videoclip uit. Die ga ik nu afmaken.
maandag 23 augustus
Augustus
Ik ben blij dat het regent. De zomer is eigenlijk het meest melancholische seizoen, maar dat is iets wat slechts weinig mensen weten. Deze zomer lijkt niet eens op een zomer, lijkt meer op de poes als hij slaapt (een lang wit uitgestrekt wachten zonder dat er iets is waarop gewacht wordt). In de tussentijd werk ik, met de poes op schoot, hij slaapt, nu, zijn oor trilt, en een voorpoot.
zondag 22 augustus
zondag 22 augustus
Ik heb moeite met toeval.
zaterdag 21 augustus
Uit
Meest gedachte gedachte tijdens het hardlopen: ik krab je ogen uit, of ik steek je ogen uit.
vrijdag 20 augustus
Verdwaald
Een demo van een nieuw liedje over een poes die verdwaald is, voor een nader bekend te maken kindervoorstelling eind november. Het heeft eigenlijk nog geen titel.
donderdag 19 augustus
Info
Ik speel zaterdagmiddag in Café Pitcher in Haarlem op een soort alternatief Lowlands festijn, ergens tussen 16 en 18 uur. Ik krijg oude handen.
donderdag 19 augustus
Klein zwart duifje
De hond en ik vonden gisteravond laat een duifje voor een flat. Het was klein, zwart en glimmend, een heel mooi diertje. Ik weet soms niet waarom ik denk dat er iets is met een dier, hoe ik zie dat het ziek is - dit duifje zag er vanuit de verte goed uit, maar toch had ik het idee dat er iets mee was. Ik liep er naar toe en hoefde er zelfs niet mijn jas overheen te gooien, ik kon het zo pakken. Het duifje was erg mager maar leek verder in orde. Ik nam het mee naar huis, omdat het zo suf was, en belde de dierenambulance, die blijkbaar ook 's avonds komt.
Toen we de lift uitkwamen, stond de buurvrouw van Crispy (een hond) in het halletje, met Crispy en een heleboel koffers, en ze wilde niet opzij gaan, terwijl ik toch een bang duifje bij me had. Ik vind deze buurvrouw normaal best aardig maar nu niet - ik hoorde nu bij het duifje, was er verantwoordelijk voor.
Thuis deed ik het duifje in een kartonnen doos, in de keuken, en daarna ging ik in de kamer zitten, maar het was nogal onrustig, dus toen ben ik er maar bij gaan zitten, met de keukendeur dicht zodat de poes niet naar binnen kon, en heb ik het duifje op schoot genomen. Zo las ik een boek tot de dierenambulance kwam.
woensdag 18 augustus
Bingo
Iedere woensdag bingo, aanw 1930 uur.
dinsdag 17 augustus
Ik wil graag een band beginnen met de naam Het gore lef
maandag 16 augustus
Gestalt switch koekje
eend, konijn, vis
en kies
zondag 15 augustus
Wantrouw mensen met aquaria.
zondag 15 augustus
De fluitkunstenaar
Ik hoorde van een fluitkunstenaar die op een open podium optrad en later bij de X Factor. Hij had een zak met spullen bij zich en zei dat hij overal op kon fluiten, maar eigenlijk floot hij gewoon en hield hij steeds iets anders iets tegen zijn mond. Bij de X Factor floot hij op een paling en op zijn vrouw, in die volgorde.
zaterdag 14 augustus
Ik vind dit zo lief
Met een koptelefoon kun je hem in het begin horen spinnen.
vrijdag 13 augustus
Meer nieuws over cavia's
Mijn zusje en ik zagen in het Westfries Museum een bijzonder schilderij (uit de Gouden Eeuw). Op het schilderij was een fruitmand te zien, en ernaast zat een klein harig diertje. Het leek in de verte op een cavia (volgens mijn vader leek het op een Furby). Het was wonderlijk. Zulke dieren hadden ze niet, toen, voor zover ik weet. En het fruit was behoorlijk realistisch geschilderd, het was geen fantasie-tafereel. We bedachten dat het waarschijnlijk een cavia was die uit de herinnering geschilderd was.
vrijdag 13 augustus
Nice hè, cavia
Ik was net op de galerij (in verband met het stof) het hok van de cavia aan het verschonen toen de buurman naar buiten kwam. Ik vertelde dat het hok van de cavia was. De buurvrouw kwam erbij staan. 'Cavia,' zei de buurman. 'Guinea pig,' zei ik. 'Wat is cavia?' vroeg de buurvrouw. 'Uh,' zei de buurman, 'een soort konijn.' 'Klein dier,' zei ik, 'harig.' 'Uh?' zei de buurvrouw. 'Ik pak haar wel even,' zei ik. Ik liep naar binnen en viste de cavia uit haar nachthokje. 'Uuuu,' zei de buurvrouw, 'oeoeoeoe.' Ze wilde R. uit mijn handen pakken, maar ik hield haar vast, ze mocht wel aaien. 'Bite?' 'No,' zeiden de buurman en ik. 'How much?' vroeg de buurvrouw aan de buurman. 'Iets van ten euro,' zei de buurman, aarzelend, 'ten, fifteen. Nice hè, cavia.' En tegen mij: 'ja, hoe leg je nou uit wat een cavia is.'
vrijdag 13 augustus
Detail
donderdag 12 augustus
Enzovoort
Ik heb nogal veel reacties gehad op mijn stukje van zondag (bijna net zoveel als op het stukje dat ik ooit over krentenbollen schreef) – om misverstanden te voorkomen: ik ben voor homo’s en hetero’s van alle geslachten en iedereen er tussenin. Ik val niet zo op blond, en ik wil geen sex meer met vleeseters, maar verder heb ik zelf geen algemene voorkeur, alleen een specifieke, voor speciale mensen. Ik denk dat categorieën (man, vrouw, homo, hetero, zwart, blank, enzovoort, daarom is enzovoort een goed woord) altijd (potentieel) gewelddadig (en willekeurig of conventioneel) zijn (en clichés ook trouwens), (en)
mensen uitsluiten, en daarom ben ik er geen voorstander van, maar ik vind dat iedereen de vrijheid moet hebben om haar of zijn sexualiteit op een prettige manier te beleven (en te benoemen), mits dat anderen niet schaadt. Ik ben tevens voor homosexualiteit (of niet-heterosexualiteit, dat is misschien wat inclusiever) in de openbare ruimte (buiten de privé-sfeer), ik ben een groot voorstander van zichtbaarheid. En ik ben het in grote lijnen ook met Bas Heijne eens, maar dat is een ander verhaal.
woensdag 11 augustus
Vogel
dinsdag 10 augustus
Het was in de stad
maandag 9 augustus
Het Westfries Museum
Ik ging gisteren met mijn vader en zusje naar het Westfries Museum omdat mijn vader vandaag jarig is (gefeliciteerd pap!). Toen ik op de lagere school zat, gingen we er elk jaar minstens een keer met school naar toe. Ik was er een jaar of twintig niet geweest.
Ten eerste ken ik de meeste schilderijen uit mijn hoofd. Ik had er jaren niet aan gedacht, maar in mijn hoofd bevindt zich de gehele collectie van het Westfries Museum (naast de vaste collectie van het Stedelijk). En de geur van het museum, de trap, de schuine vloeren.
Ten tweede was ik een beetje teleurgesteld omdat sommige schilderijen / objecten er niet meer hingen of verplaatst waren. Mijn zusje wist overigens precies wat waar had gehangen, en die herinnerde zich weer andere dingen dan ik.
Ten derde
keek ik anders als kind, ik keek vooral wat er op het schilderij afgebeeld werd, minder dan naar hoe dat gebeurde (de man die gevild werd, het jongetje dat op een meisje leek). Ik herinnerde me ook de verhalen die ik zelf rond de schilderijen verzonnen had; zo had ik bijvoorbeeld een hekel aan een bepaalde man op een schuttersportret, en ik wist nog precies waarom maar ik zou het nu nooit meer zo bedenken. Soms was het net alsof ik mezelf van vroeger als een vreemde ontmoette.
Het was eigenlijk heel leuk.
zondag 8 augustus
Homo!
(speciaal voor alle facebookvrienden die I love gays and lesbians in hun pofielstatus hebben, ik weet wel dat het lief bedoeld is)
Het eerste probleem met de Gay Pride is natuurlijk al de naam. Wat nou gay? Noem het dan LGBTQH+ (de laatste H is voor de hetero's, want anders is het zielig (het is al zielig om hetero te zijn) en het plusje is voor overigen) Pride of iets dergelijks (wie verzint er trouwens eens een mooi Nederlands woord voor queer? De beste inzender wint een gratis exemplaar van de nieuwe cd). Ook in de media (enz) wordt steeds maar gesproken over homo's en lesbo's (lelijk woord), iets dat me net zo kortzichtig lijkt als spreken over mannen en vrouwen. (Het blijft natuurlijk een wespennest, de terminologie, mensen moeten zich vooral noemen wat ze zich willen noemen, mensen horen graag ergens bij, maar er moet toch ook ruimte zijn om je anders te noemen, oid.) (Nu ik het er toch over heb: bisexueel is natuurlijk helemaal een kloteterm omdat die twee genders impliceert en met het woord twee ook een hoop andere vervelende associaties oproept.)
Hiernaast is het visueel zo'n cliché, het is net het wereldkampioenschap voetbal. Ik begrijp dat mensen behoefte hebben aan duidelijkheid, en ik ben voor zichtbaarheid, en ik vind het soms ook nog wel absurd-humoristisch (nu ook verstandelijk gehandicapte homo's en Joodse homo's! Met roze keppeltjes, want anders herken je ze natuurlijk niet), maar eigenlijk is het natuurlijk belachelijk, en alle groepen zijn eng en problematisch. En wees eens een beetje radicaal; v/m relaties kunnen ook heel homo zijn, enz. ('Ik ben altijd de man,' zei een vriendinnetje laatst, 'of ik nou met een man of een vrouw verkering heb.')
Bovendien is deze tekst een beetje eng (‘Tolerantie jegens homoseksualiteit is niet in elke cultuur of religie vanzelfsprekend.'). Ik zeg hup mevrouw Butler (J.B. weigerde recent de Zivilcouragepreis om iets dergelijks).
zaterdag 7 augustus
Dingetjes
Ik speel vandaag over een week tijdens Poëzie aan de Waterkant, een klein maar fijn festival in het Westbroekpark, aan het water. Het is de tiende editie en daarom is er ook een avondprogramma en allemaal andere leuke dingetjes. Vorig jaar speelde ik er ook en toen was het heel bijzonder.
Ter ere van mijn optreden aldaar verschijnt er overigens donderdag een interview met me in de Haagse krant Den Haag Centraal, voor de mensen in de regio.
zaterdag 7 augustus
Moppie
'Dag moppie,' zei ik tegen het hondje van de buurvrouw. De buurvrouw bloosde. 'Dag,' zei ze.
vrijdag 6 augustus
Vorm/inhoud
Ik begrijp weinig van mensen die over vorm en inhoud praten alsof die te scheiden zijn (net als lichaam en ziel dan wel geest). Als ik iets op een andere manier zeg, dan zeg ik iets anders. (Of schrijf, of teken, enzovoort.) Dit lijkt me evident. Daarom is precies zijn ook zo belangrijk.
(Wanneer mensen zeggen dat ze meer van de vorm zijn of juist meer van de inhoud dan doelen ze daarmee op een bepaald soort vorm, of een bepaald soort inhoud.)
donderdag 5 augustus
Kermis in Hoorn
Zie hier. Ik vraag me af of Miriam en ik de kermis, de hel, de kunst of de vrouwen vertegenwoordigen (aangezien er een foto van ons bij staat).
donderdag 5 augustus
Pootjes
donderdag 5 augustus
Billie
Ik had gisteren een heel leuk geautomatiseerd gesprek met Billie ('hij is geen echt persoon maar kan u overal mee helpen') van bol.com. Ik moest het een cijfer geven, het kreeg van mij een 10. Op het laatst zeiden we heel vaak ok tegen elkaar. Ok! Ok! Ok!
woensdag 4 augustus
Verhaal over een prostituee of een paard in de manege
Ze deed het al tijden. Ze wist eigenlijk niet wanneer ze ermee begonnen was. Ze wist ook niet precies hoe oud ze was.
Ze kwamen onregelmatig. Niet allemaal, sommigen kwamen elke week op een vaste tijd, of elke maand, of altijd als ze in de stad waren. Maar de meesten kwamen onregelmatig. De meesten kwamen zelfs maar een keer, wilden iedereen een keer gehad hebben.
Ze kende de anderen, niet allemaal even goed, maar ze waren over het algemeen vriendelijk tegen elkaar, en ze wisselden ervaringen uit, ze waarschuwden elkaar voor de rotte appels, degenen met vreemde voorkeuren, de gewelddadigen. Ze had het goed, verder, ze had een dak boven haar hoofd en te eten. Ze was het gewend. Soms was het sneller voorbij dan ze verwachtte.
woensdag 4 augustus
De banjo
dinsdag 3 augustus
Thieves
dinsdag 3 augustus
Ik zag een film over vier vrouwen
De eerste sprong van een dak maar werd later weer levend en toen ging ze in het verzet.
De tweede wilde kuis zijn maar werd verkracht en kreeg daarna eigenwaarde.
De derde was prostituee (of was dat de tweede?) en kastijdde zichzelf en op het laatst ging ze dood aan koorts.
De vierde scheidde van haar man voor een man die met een ander trouwde maar ze werd wel zelfstandig en had een mooi huis.
maandag 2 augustus
Poes
Er liep net een enge buurman langs. 'Poes,' zei hij keihard tegen de poes, die in de deuropening zat. Dat doe je toch niet? Dat moet je lief en zachtjes zeggen.
Gisteren zag ik een slechtziende kreupele (waarschijnlijk tenminste licht verstandelijk gehandicapte) man schuin een drukke weg oversteken. Als hij een dier was geweest, of een kind, zou ik hem in veiligheid gebracht hebben. Nu deed ik niets. De auto's stopten netjes voor hem en hij liep door het tankstation verder.
zaterdag 31 juli
Actie
Een rechts kabinet is eigenlijk een ramp. Actie, denk ik steeds, maar hoe? Infiltreren? Geweld? Geweldloos verzet? En wat moet er met het volk? Misschien kunnen we iets met Brabant en Limburg.
vrijdag 30 juli
Paradiso
Ik had een grote kleedkamer voor mezelf alleen waar ik een uur lang met mijn jas aan een boek heb gelezen, het was er best koud. Ik vroeg me af wat ze met de aangebroken flessen frisdrank doen (er stonden alleen volle flessen). Worden die door medewerkers mee naar huis genomen? Of leeggegoten in de wasbak? Er was wel voldoende bier.
donderdag 29 juli
Het lint en de veer
De twee leukste speeltjes gecombineerd, hij wordt er helemaal wild van.
woensdag 28 juli
Meneer
Meisje: 'Waarom heb jij een rode jas?'
Ik: 'Ik hou van rood.'
'Je bent net Roodkapje.' Ik hing mijn tas over mijn schouder. 'Nu niet meer.'
'Nu ben ik gewoon iemand met een rode jas.'
'Een mevrouw met een rode jas.'
'Zoiets.'
'Jij bent een mevrouw en ik ben een meneer.'
'Soms ben je een mevrouw, soms een meneer.'
'Inderdaad.'
dinsdag 27 juli
Huis, moord
Uuuu - ik ben als 3e geëindigd bij een heel leuk huis. Ik moet 1 en 2 liquideren: het is mijn huis! Dat moeten ze begrijpen. Het is heel klein maar heeft een kelder waar makkelijk een paard in zou passen, en een soort tuin voor de poes, met duiven.
maandag 26 juli
Gevonden
Ik vond net toch zo'n lieve poes met een zacht vachtje! Ze had zich verstopt naast de regenpijp bij de voordeur, in een heel klein hoekje, en ze miauwde jammerlijk. Het was geen buurtkat, ik had haar nooit eerder gezien. Eerst dacht ik dat ze misschien gewond was, maar dat bleek niet zo te zijn. Ik heb haar in een bakkie gedaan (ze spinde keihard) en de dierenambulance gebeld, en die hebben haar opgehaald. Ze had geen chip. Misschien is ze ontsnapt uit een huis, of buiten gezet door mensen die op vakantie gingen.
Update: ik zag net een jongen met gouden voortanden in de bosjes zoeken, en dat bleek het baasje. De poes was van het balkon gesprongen of gevallen, van de derde verdieping. Het was een lieve jongen, hij was heel opgelucht dat de poes terecht was.
Conversatie: 'Wat ben je een mooie vrouw geworden. Wat een mooie vrouw. Een mooie sterke vrouw. Wat ben je een mooie sterke vrouw geworden. Ik zag je altijd fietsen, en dan dacht ik: dat is die dochter van Gerrit, wat is dat een mooie vrouw geworden. Je bent een mooie sterke vrouw geworden. Maar het probleem van mooie sterke vrouwen is: waar vinden ze een man? Waar vinden ze een man die sterk genoeg is voor een sterke vrouw?'
'Bedankt. Ik ga nu even met iemand anders praten.'
'Ja, een mooie sterke vrouw. Waar vinden ze een man. Dat is altijd het probleem.'
'Fijne dag.'
'Het is al een fijne dag, het is een prachtige dag.'
Vorige week ontmoette ik een kleuter die Anthony heette. Hij was heel klein en droeg een zwembroek. Ondanks zijn jonge leeftijd en kleine kleuterlichaampje was hij net een oudere man, een manager uit een reclame, iemand die gebaren maakt om zijn woorden kracht bij te zetten ('ja precíes,' wijzend met een vingertje). Hij maakte ook goede grappen. Het was eigenlijk een soort alientje. Hij hield van gitaarspelen.
zaterdag 24 juli
Voor de agenda
Morgen is de opening van Verlangst, om 16 uur, en aanstaande donderdag speel ik in Paradiso tijdens Café Paradiso (grote zaal), om 20.30 uur. Dus trek een leuk kleedje aan en kom dansen.
zaterdag 24 juli
Iedereen kijkt naar me.
vrijdag 23 juli
Het pronkstuk van de tentoonstelling
vrijdag 23 juli
Hondje en ik, 's ochtends vroeg
donderdag 22 juli
Verlangst
Klik op de foto voor het werk in uitvoering.
woensdag 21 juli
De buurvrouw van 162
woensdag 21 juli
Patrijs
Een paar dagen geleden lag er een eng dichtgeknoopt plastic tasje van Kruidvat voor de deur. Ik wilde het weggooien maar toen zag ik dat er een briefje in zat:
De buurvrouw van 162 is de buurvrouw van de Dr Oetker pizza's, voor degenen die dit weblog al langer lezen.
In het tasje zat een grote hoeveelheid tomaten, een komkommer en dit:
De dag erna vroeg de buurjongen die altijd koffie met me wilde drinken of ik een patrijs wilde. Hij had er een, en wilde er een vrouwtje bijnemen, en ik mocht de kindjes. Ik zei dat je geen patrijzen kunt houden in deze flats, maar dat drong niet door. En dat ik geen patrijs wilde, met de poes. Dat drong hopelijk wel door.
Tenslotte is buurman Jozef een soort orakel aan het worden. Soms zegt hij mooie dingen ('het wordt vuurheet vandaag' of 'hij splijtte doormidden gelijk een luciferhoutje' over een boom waar de bliksem in sloeg), maar ik begrijp er vaak weinig van. 'Ik ga maar het Wilhelmus zingen,' zei hij gisteravond laat, over het warme weer.
dinsdag 20 juli
Middag
Er kruipen kleine diertjes over de klok. Het lijken vliegen. Hun zwarte lijfjes vormen cijfers. Ik tel met ze mee.
Het is warm in huis. Iedereen slaapt.
maandag 19 juli
Aardig
Soms vraag ik me af of ik aardig ben. Ik denk eigenlijk van niet. Ik ben beleefd en meestal ben ik vriendelijk, maar daar houdt het op. Tegen mensen tenminste, tegen dieren ben ik wel aardig. Ik vind het wel een goede eigenschap (zeker voor vrouwen of niet-mannen), om niet zomaar aardig te zijn. Aardig zijn (of doen, ik bedoel meer doen dan zijn denk ik (hoewel die twee niet goed te scheiden zijn), het is vaak een houding) is vaak een dekmantel of een concessie of gemakzucht, een dekentje om andere dingen dan wel jezelf mee te bedekken, is zelden een uiting van waarachtige interesse.
Ik ben soms aardig, tegen mensen die ik aardig vind (uitkies). En ik ben soms geroerd door de oprechte aardigheid van anderen.
zondag 18 juli
Verhalen
Onder de douche bedacht ik dat dieren geen verhalen vertellen. Dat moet ik natuurlijk anders zeggen, want dieren vertellen wel verhalen, het zou iets moeten zijn als 'dieren vertellen mensen geen verhalen zoals mensen elkaar verhalen vertellen en hoe zit dat precies / wat houdt dat in'. (Ik bedoel dus geen taal.) Het is geen nieuwe gedachte en zelfs geen hele interessante, maar ik ben blij dat ik het bedacht, want het verbindt wat losse draadjes: mijn interesse in verhalen en dieren en dierenrechten en verhalen vertellen over (als!) dieren en nog wat dingen. (Het gaat niet alleen over het vertellen maar ook over het luisteren; mensen luisteren over het algemeen slecht.) (Er zijn geen overlevenden van de bio-industrie die kunnen vertellen over de gruwelen en binnenlopen met hun autobiografie (er zijn sowieso geen overlevenden). Bijvoorbeeld.)
Ter afsluiting een verhaaltje: de kat praat tegenwoordig tegen de hond, wat ik buitengewoon ontroerend vind. Hij praatte altijd al wel tegen haar, bijvoorbeeld als ze in de weg stond, of als ze hem 's ochtends bij het opstaan een lik over zijn hoofd gaf (ook al zo ontroerend; de hond is altijd blij bij het opstaan en geeft me dan kusjes, en de poes krijgt dan ook een kus - eerst zei hij dan beledigd mrèh, nu ondergaat hij het met een soort trots, ik zou het haast liefdevol noemen), maar niet zomaar. Ik praat tegen allebei veel, en het lijkt alsof hij dat overgenomen heeft. Als de hond 's avonds uit de slaapkamer komt om te zeggen dat ze wil wandelen praat ik vaak een beetje tegen haar (ben jij mijn lieve pluizebakkie), en de kat doet dat nu ook, op ongeveer dezelfde toon: miew miew, miew miew miew.
zondag 18 juli
Meet Herman, de fallische cashewnoot
zaterdag 17 juli
Zichtbaar
Ik zou graag een optocht willen organiseren met alle dieren uit de bio-industrie in Nederland, alle hokken willen openzetten en ze door de straten laten lopen - varkens, kippen, koeien, en alle andere dieren, door elkaar, als kunstwerk en protest. Nu zou het voor de dieren niet leuk zijn, ze zouden er bang van worden, en veel dieren kunnen niet goed lopen omdat hun lichamen daar niet geschikt voor zijn (zere poten, te zwaar, slechte conditie, andere afwijkingen). Maar anders zou het fantastisch zijn.
vrijdag 16 juli
vrijdag 16 juli
Gisteren
Eerst zei iemand: 'Ik vind borsten hartstikke leuk maar ik heb niks met vagina's' en daarna zei iemand: 'We delen iets van 55% van ons dna met bloemkolen, we zijn allemaal verwant.'
vrijdag 16 juli
De grootste tomaat die ik ooit zag
Ik kocht een hele enge grote tomaat. Ze waren goedkoop, de grote tomaten, vandaar. Ik had er eigenlijk iets naast moeten leggen op de foto, want nu kun je het niet zien, maar neem maar van mij aan dat het echt een hele grote tomaat was. Ik moest weerzin overwinnen om in de tomaat te snijden, en later om hem op te eten. Het was ook niet makkelijk, het snijden, hoewel de tomaat heel rijp was.
donderdag 15 juli
Over de kunst van het missen deel 1
Ik vraag me af of missen kan wennen, en of het als het went nog missen is. Ik maak hierbij een onderscheid tussen missen in het algemeen, en het concrete missen in een aantal concrete gevallen. Ik ben gewend, gehecht zelfs aan een zekere mate van ontheemding, van me niet thuis voelen, me ongeveer nergens thuis of helemaal op mijn gemak voelen behalve in mijn werk (in het maken en het uitvoeren). Daarbuiten ben ik onrustig (daarom houd ik ook niet van vakantie; ik word er zelfs depressief van), het is nodig dat ik me actief tot mijn omgeving verhoud om er op een bepaalde manier sense van te maken, om het begrijpelijk te maken. Dat (aan eenzaamheid grenzende) missen of gemis is dus (hoewel lang niet altijd prettig) in orde, en zelfs noodzakelijk of essentieel. Het andere missen is ingewikkelder. Ik verhoud me er op dezelfde manier toe - werkend - maar ik kan er minder grip op krijgen, terwijl het concreter is. Mijn moeizame verhouding met tijd (mijn existentiële haast) helpt hierin niet mee. En hoewel het ene missen het andere niet is verwijst het er wel naar. Weten dat ik iets wel overleef, of dat het beter is zo (vervelende uitdrukking) verzacht niet, verscherpt eerder (dat te weten en het niet om kunnen buigen). Ik ben er wel en niet goed in. Wel omdat ik hard ben, niet omdat ik zacht ben. Dat het overgaat of minder wordt is het ergste of moeilijkst te accepteren omdat het raakt aan vergeefsheid (waarom wil ik toch alles bewaren?).
Het is natuurlijk zo dat sommige dingen gewoon verdrietig zijn, dat ik soms een verdrietig dier ben.
donderdag 15 juli
Medisch
1.
Ik vind het vervelend als mensen aan me zitten, behalve in een medische context, dan vind ik het over het algemeen wel prettig (ik bedoel dit alles niet-erotisch).
2.
De huisarts schreef codeïne voor. ('Tegen de hoest.' 'Maar ik hoest niet.' 'Dat we die spiraal doorbreken, van de irritatie en de hoest.' 'Maar ik hoest niet, ik heb alleen de irritatie.' 'Het is toch goed.') Ik begrijp dus niet precies waarom maar ik word er wel genoeglijk rustig van (ik ga er zachtjes van spinnen). Ik hou ze als lekkere slaappilletjes.
woensdag 14 juli
De dag van de monsterlijke baliemedewerkers
1.
'U bent wel heel vriendelijk hè. U bent de vriendelijkste NS-medewerker die ik ken,' zei ik zo dreigend mogelijk. Ik begreep opeens waarom mensen een ander mens in het gezicht willen spuwen. Haar gezicht was er eigenlijk perfect voor, leeg en papperig wit, bijna uitdrukkingsloos. De gedachte schonk me meer voldoening dan het spuwen me zou schenken, dacht ik.
2.
'Dat is voor jouw privacy,' zei de vrouw bij de bloedafname. Ik knikte. Ze had net tegen een oude dame gebulderd dat die achter de lijn moest blijven. Ze zei het hard, zodat iedereen kon horen dat het voor mijn privacy was, alsof er iets geheimzinnigs met me aan de hand was, iets dat veel privacy behoefde. De vrouw had enorme armen. SM, dacht ik, SM, SM, SM. En dragonder. Ik kon niks anders denken dan SM en het woord dragonder, en ik hoopte maar dat dat laatste niet sexistisch was.